Tytuł: Dialog
Autor: Grochowiak S.
Tagi:
Epoka:
Opowiedział mi człowiek, który pije wódkę
że ma nogi dosyć dobre, na starość też nie narzeka;
że nawet wierzy w Boga, to znaczy coś po śmierci;
że owszem,
że odłożył.
Na czarną godzinę.
Odrzekłem człowiekowi, popijając wódkę,
że chmury jeśli sine, to tak zwykle bywa pod jesień,
że jest to rzecz normalna iż drzewa krzywo rosną,
a ptaszki - krocząc po śniegu- przeziębiają łapy.
Potem
Padliśmy sobie
w ramiona
z wielkim płaczem
--
Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl
Losowe utwory:
Chwila, ułamek bezmiaru czasu
Miłość przemija uczucie wci... Więcej
Zrób coś, abym rozebrać się mogła jeszcze bardziej Ostatni ... Więcej
Puki me serce bije,
Nadzieja wemnie żyje.
Że Miłość sp... Więcej
Nie klęcząc i nie składając rąk do CIEBIE się modlę Paie Bo... Więcej
Jest na dłoni twojej Boże.
Miejsce ciepłe i bezpieczne ta... Więcej